Senem Gökel – Kara Köpek

O geldiğinde,

Parlak, taranmış tüyleri,

Üstüne göz kapakları yüklenen

kara elmas gözleriyle –

Bir şey diyemiyorum

Sudaki ikizim gibi

Biliyorum

kolay gülmez yüzünü

Uysal, dokuncasız. Ancak,

uçuruma da yürüyebilen

Çimenliklerde, kendi işine bakan

karıncalar gibi kurulu

Güneş açmış o günde

Dolduruyor odayı

hacminden fazla

O geldiğinde, ezelden

tanıdık yüzler

süzülürken

daha önemli

şeylere doğru

Bu türlü kalakaldığımdan

Hem Işık Saçan köyde,

Hem ortasında,

dokuz katında şehrin,

Uzun sürmez şu yaşam işi

benim için

Anlıyorum.