Kendimin yıkık dökük duvarıyım Çatıda yerinde duramayan Beyaz güvercinlerin tıkırtıları gibi Kalbimin duvar saatiyim. Birbiri ardınca yürüyen Akrep ile yelkovan Ne birlikte, ne ayrı. Kendimin rutubetten...
Hissediyorum kaybettiğimi, yürürken bildiğimi sandığım yolda kayboluyorum, yitirmeden duyularımı ve ruhumu, bul beni. Kör olursam bakarım yoluma gözlerinle, duyamaz olursam sesini tutarsın ellerimden, konuşamaz olursam sözlerini...
Yön Şaşırtmaca Bazı taksiler daha sarıdır. Ve anneler ; Tekrar yirmi sekiz yaşında olamaz. Gidersin, dönersin ,af dilersin Affedilirsin. Hiçbir zaman taksiler daha sarı olmaz. Yaşam...
Ağzım yırtılıyor gecenin yalnızlığından Yüreğim urlu bir kırıntı olup düşüyor Noksan ve çalakalem hamurundan senin. Neye uğradı benim çocuk gezintilerim? Saklandığımız motel, terk edilmiş saray Topyekun...
Toprak kucaklar insanı rüzgârın tozlu kanatlarıyla – Güneş’in tanecikli kalkanları Yurtsuz ruhlar gecelikleriyle dolanır Temmuz’u – Bir parça suyun, yaşam diye Mesarya’nın karnına öbeklenen sivrilen yaprakları...
vatansız da yaşayabilir insanköpekler gibisahipsiz köpekler gibibenim vatanım dünyadırdiyebilir insanütopistler gibiütopist köpekler gibiama kimin önünden geçersen geçbir tekme savurursa sanagittiğin her yerde herkes köpeklerini salarsa üstünehem...
Göğün yüzü düştü, içim eziliyor. Ruhumun göçü başladı uzay karanlığında neon tüpü anılardan. Zaman soğuk esiyor yüzüme, ızdırabımın buharını dağıtıyor. Özgürlüğümün kopmuş zincirlerini sürüyorum. Oyuncak oluyorum...
nereden başlayacağımı bilmeden edindiğim derdin ortasındaoylumca of çeke yoruldum bir dahadurdum telefona baktım, telefon durmadan bana baktışurekanın şakırdısı fazlaca çatlakönemsedim, önemliydi düşünmekdüşünmeden önemsedimönüme meclis çöktü, gölgemde...
“Sütten kesilmemiş güvercin” Shakespeare Buz tutan bir mevsim koyu bugünlerde akan gidişler, güne sığmayan izinler haftalıksız. Belge tazelenmeden ceza üstüne ceza birçokları uğruna. Savdım tek tek...
