Mühürledik baharı bu sene bırakıp gitmek zorunda olduğumuz evler gibi Ama yine evdeyiz işte: Yerleri ovduk Altını üstüne getirdik eşyaların Yemeniler bulduk tarihli atan yüreklere sardığımız...
Toprak kucaklar insanı rüzgârın tozlu kanatlarıyla – Güneş’in tanecikli kalkanları Yurtsuz ruhlar gecelikleriyle dolanır Temmuz’u – Bir parça suyun, yaşam diye Mesarya’nın karnına öbeklenen sivrilen yaprakları...
O geldiğinde, Parlak, taranmış tüyleri, Üstüne göz kapakları yüklenen kara elmas gözleriyle – Bir şey diyemiyorum Sudaki ikizim gibi Biliyorum kolay gülmez yüzünü Uysal, dokuncasız. Ancak,...