Yusuf Gürfidan – Ayet Mahalli

çağrı üstüne iznik’e, haddin’ evvel vardık

bir siren dolusu araç, yahya ve ben vardık

rüzgar, jilet gibi burnumuzu kesiyordu

ayet mahallin’ vardığımızda, bakakaldık

bir direkte, tam üç yüz on sekiz adam saydık

küllerinden gayri, şol rakamları kaydırdık

koku, hıdrellezlerden burunlarımız’ eziyordu

sorgu üstüne savcıya, hâlimiz anlattık

üç gün avare gezip, dava’ kapatacaktık

rabb’in hesabın’ kardeşlerden sormayacaktık

yanıklarından gayrı, ayetler sızıyordu

yaralıların ayetlerin’ aşk ile sardık

siz rab için, rabb’e rağmen yakmadan da beden/

bu bedenler rab için gönülden yanıyordu

affedilmek isteyen, kardeşini affetsin

bizim gözlerimizden ateş fışkırıyordu

maraş’a…