Şiir
Hayat Sezgi – Ben de Kendime Dönüyorum
Geçmişimin gölgesi, geleceğimin belirsizliği
bırakmıyor peşimi.
Tüm gözleri böylesine üstümde hissederken,
olması gerekenle
olmasını istediklerim
birer uçurum misali önümde duruyorlar.
Ben, ikisini de düşünmeden
sadece atlamak istiyorum.
Çürüyen bedenimi
denizin berraklığına bırakmak,
tutsaklığımdan kurtulmak.
Prometheus’un zincirleriyle kaplı her yerim,
bana zarar veren.
Ciğerlerimi yiyip bitiren kartal
sürekli geri dönüyor.
Ben de kendime dönüyorum.
Dünya dönüyor.
Olmayan bir ruhu
elimde tutup kavramaya çalışıyorum.
Sinsice yanıma sokuluyor şeytanlar.
Gücüm kalmadı onlarla yarışmaya.
Aynı döngüde tıkılıp kalmak,
durmadan içine çeken bir girdap gibi.
Şimdi karşımdaki kapı
sadece bir yola çıkıyor.
Gidemiyorum.
Dönemiyorum.
Paralize oldum.
