Ferhat Nitin – Hatalı Kayıtlar

Islak eldivenleri arka cebe sıkıştırırken gülümsemeyi arka sokaklarda terk ettim.

hafızamın seyrelmediği anlarda 

frensiz bisikletlerde çok kez aradım 

düşmüş gölgelerin ıslıklar arası kahkahalarını.

Özledim 

korkusuz ve tek tük arabaların arasından geçerken 

hadi bir daha diyerek misket sesleriyle duvardan duvara atlamayı,

belki bir gören olur mutluluğunu sakla diyenleri.

Komşunun gözünde bu mahcubiyeti gördüm

yarına habersiz gömülmenin tesellisiyle

tramvaya binememiş çocukluğuma saklanmaya gidiyorduk.