Ayşe Gör – Ve Mesele Patlak Veriyor

Kestane ağaçları 

Ve birer tutam gün ışığı 

Savaşıyor yakıcı bir ten için 

Ulus’un kaldırımları binlerce şiir 

Göğün yüzü damlalarca roman 

Tanınmaz bir ses yüzlerce şarkı 

Yazıyor zamansızca göz bebeklerine 

Ve bir mesele patlak veriyor bulutlarda 

Seviyor olmanın seni 

Akdeniz’i yapıyor yıldız mezarlığı 

Toprak ana sarhoş kalıyor bir dalda 

Kişiler birer adımda takılı kalırken 

Bir delinin dünyası oluyor yeryüzünün her bir köşesi 

Sevda yanıyor gittikçe 

Mayıs sızlatıyor çiçeklerini gündüzleri 

Ve bir ressam çiziyor karanlığın gecesini 

Ve bir öpüşme doğuyor ertesinin günlerinde