İbrahim Tekpınar – Ölmüş Bir Adamın Notu

“Çarşıya gidiyorum. belki gelmem.”

I.

Ölüm soğuk bir yel misali şehrin çarşılarını, sokaklarını dolanır da ölmüş bir adam çarşılarda ne gezer?

II.

Ölüler henüz tazecik toprağa ekilir ekilmez evlerine gider. Aile fertlerini kalplerine gözlerine mühürlemek için izler. Anılarını evin köşe bucağına serperler.

III.

Gittikçe silikleşir, gittikçe solar insan da anılar da ve gözle gönül doğru orantılı.

IV.

Oran orantı, içlerle dışlar, matematikle yaşam hepsi birbiriyle ilintili. Yaşam-ölüm=0 Yaşamın değerini öğrenmek için denklemin diğer tarafına atılınca ölümü elde ediyoruz.

V.

Sonuç hep aynı. Ölüm ile yaşam eşit.

VI.

Bu sebeple ölülerde konuşur. Hatta yaşayanların aksine ölüler çok konuşur. Ölüler hikayeler anlatır. Ölüler bekletir.