Kerem Cinel- Guyu-San

Zaten akrep,

Bal kavanozu çalınmış gibi yeryüzüne

Geçmez denen tortulu,

karanlık vakitlerin sicimini bana satmış.

-tik/tak-

Soluğun rövanşı bu,

Canhıraş yaşamakla koşturan bağrıma.

Hüznü,

ustalıkla sıyırıyorum dert kurbanından,

Evcilleştirdiğim cellatların uzattığı bıçaklarla.

Sıra dağlar,

Tekrar tekrar doğuyorken

Sen baktığında dahi enseme.

Zaman,

An olup tükenmekten çıkıyor

Anı olup adına birikmekle.

Ağartmakta olduğu karanlıktan gecenin,

Bir hışımda geçmeseydi ellerinin ayası

Şüphesiz,

Kendime Adem derdim,

Göz bebeklerimden silinen insan popülasyonuna karşın.

Belki zalim bir yağmur sonrasında,

Soyulmuş ağaç kabuğuyla icat olmuş gibi tarçın

Tanrı,

İnsanoğlu fikrini seni yaratmakla karar kılıp

Onca milyon yıl aceleden kaçınmış…