Öykü
A.Kadir Taş – Taşın Duası
Yüzyıllardır buradayım. Bana dokunan elleri, ziyaret edenleri ve yakaranları gördüm. Hiçbirini unutmadım. Hepsi taş hafızamda saklı.
Siyah peçeli Eleni’yi dün gibi hatırlarım. Küçük kızı Maria’yı bir daha görebilmek için tanrıya nasıl içten yalvarmıştı…
Geçenlerde beni ayakta tutmak için geldiler. Taşlarıma bakan adamı hayranlıkla izledim; işini seviyordu. Çizim yapan da öyleydi.
Beni korumaya gelenler, sonra gittiler.
Mereto Dağı’ndan dönerken, dönüş yolunda öldüklerini duydum.
Ben hâlâ ayaktayım, onlar yok. Biliyorum borcumu ödeyemem.
Sadece onları sevenler: “Mekânları cennet olsun,” dediler. Ben de kendi dilimde âmin, dedim. Taş hafızamdan binlerce âmin döküldü.
