Şiir
Mustafa Seyfi – Doğum Günü
svidrigailov’un* tabancaya gül döktüğü yaştasın
ben, gecenin eskittiği sevinç
aşkın öldürdüğü acemi heyecan
bir cüruf tortusu paslı kirpiğimde
parmağımdan çekilen ümitlerle göğü süsledim
ve martının taşıdığı çakıl taşında affettim tanrıyı
yavuz’un** köprüden dünyaya son kez baktığı yaştasın
bıçağın düzüyle yaralanan baharı
kışın rahmindeki damla ile sağalttım
kimseyi kandırmadım kendi şeytanımdan başka
eşitledim paydalarını yaşamın ve ölümün
süslediğim göğün altında uzanıyor şimdi
doğduğum günden beri ruhumun sırtındaki cesedim
martılar olmasa anlamı nedir denizin ve gökyüzünün
*Svigrigailov: Dostoyevki’nin Suç ve Ceza romanından bir karakter.
**Yavuz Çetin: Türkiye’de yetişmiş en önemli Blues-Rock müzisyenlerden biri.
