Kadir Erdem – Gördüm, Yemin Ederim Ki Gördüm

Ağzım yırtılıyor gecenin yalnızlığından

Yüreğim urlu bir kırıntı olup düşüyor

Noksan ve çalakalem hamurundan senin.

Neye uğradı benim çocuk gezintilerim?

Saklandığımız motel, terk edilmiş saray

Topyekun sayıklayarak kayboldular bak

Gözlerimi diken terzinin cinayeti neden?

Bana bir yol tarif etmelisin eğer gidiyorsan

Çünkü artık

bir göğüste yumuşatılmayacak gibiyim.

Beni akarsularla terbiye etmelisin belli ki

Bu yaştan sonra kiremite tapacak değilim.

Dudaklarıma son bir kez seslenmelisin

Eğer beni kör sancılarla öldürebiliyorsan

Çünkü şimdi biraz daha serkeş ve kudurmuş,

Biraz daha deliyim.

Kendini gitmelerle lekemeden demeliyim

Bir karın ağrısı değildik gelip de geçen

Sapsarı ve doğurgan bir tohum hiç olmadık.

Seni sevmek yazıyordu şahmaranın ininde

delice ve soytarıca sevmek diyordu.

Yemin ederim gördüm ve alnıma yazdım

betonlarda kevgire çevirdiğim tırnaklarımla

Üzülme,

Zaten hiç güzel avuçlara sahip olamadık

Dünyayı serin bir avluya döndürebilen.