Şiir
Selman Çelik – Nezafeti Düşününce
Yutkundum
suları çekilince hayatın
esir çocukları da alıp geldim
sana yazılan heceler kılıç hakkı
yürek açısıdır herkesi besleyen
Çünkü toprakta büyütürüz ölülerimizi.
Güllerin o amansız tarihine bakmayı unutma
sarılıp bir ağaca bir sarmaşık o zaman başlayacak
eskicil hikayemiz seni özleyecek
kurumuş anılar biriktireceğiz bu gece.
Çünkü gece vakitleri hatırlatır ateşin arza vaslını.
Diyelim ki her şey yalnız ve çıplak
dervişliğime laf yok.
Yıkılıp giden
yaklaşık bin yıldır
evet bin yıldır giydiğim hırka
bir tek ala çalar sadece gamın örtüsü.
Çünkü nisyan edilir o iyi şeyler o kır bilginleri.
Zamana inat yaratılmış
eşsiz günahlara
ve bir sana uzanan elerime
yüzyılın esaretine kalan şuh gölgemize
Çünkü soysuz arkaik beden yumdurur kendini.
